โอวพอดีไปอ่านบล๊อคของนุ้ย เจ๊มุ่ยแล้วก็สารหนุมา เลยแบบว่าอยากเขียนมั่งเห็นเค้าเขียนเกี่ยวกับอดีตตัวเองกันน่ะ
พูดถึงว่าเราเริ่มวาดการ์ตุนมายังไงเราเริ่มตั้งแต่ป.4 แหล่ะสมัยนั้นบ้าเซเล่อมูนมากๆ แล้วมีเพื่อนในห้องคนนึงวาดเก่งมากๆ เราเลยอยากวาดได้แบบเค้ามั่ง จำได้ว่าแต่ก่อนแค่จะซื้อการ์ตูนยังลำบากเลยเพราะเรานั่ง รถโรงเรียนกลับบ้าน เซนโยเค้าไม่ให้เด็กออกนอก รร. น่ะเวลาจะออกไปซื้อการ์ตุนต้องแบบว่าใช้ลูกไม้แพรวแพราวในการออกไปนอก รร.มาก จนถึงวันหนึ่งตอน ม.2 เพื่อนบอกว่า เฮ้ย ซามูไรพเนจรเรื่องนี้สนุก เราก็เลยอืมปกชาย (เคนชิน) หล่อดีเลยซื้อรวด 11 เล่มตอนนั้น กร๊าซซ บ้าไปเลย เคนชิน เลิพๆๆๆ หลังจากนั้นก็ไปเจอหนังสือรายสัปดาห์เล่มนึงที่ลงเรื่องซามูไรพเนจร คิดว่าอะไรล่ะ
!!!C-KIDS!!!
การได้รุ้จัก c-kids เนี่ยเป็นการเปิดโลกครั้งแรกของเราเลย ตอนนั้น เคนชินดังมากๆ คนวาดล้อเต็มซีคิดเลยแหล่ะ ยิ่งช่วงพวกหัวข้อจดหมายจากทางบ้านหรือ penfriend หรือคอลัมน์ตอบจดหมายเนี่ยเด็ดสุดๆแบบว่า อ่านแล้วสนุกพอๆกับการ์ตูนที่ลงในเล่มเลย เพราะสมัยนั้นเค้าเล่นตอบโต้กันผ่านหนังสือแบบนี้แหล่ะเน็ทยังไม่บูม แต่ตอนนั้นเรายังวาดรุปไม่เก่งเลย เอาเป็นว่า c-kids ทำให้เรารุ้จักคำว่า G-pen กับ screentone ตอนนั้นเขียน จม.ไปขอ 2 อย่างนี้ แต่สกรีนหมดแล้วเราเลยได้มาแต่จีเพ็น เอาละครับได้มาแล้ว ใช้ยังไง(วะ) เลยต้องไปอ่าน c-kids เล่มเก่าๆที่เค้าพูดถึงไอ้ จีเพ็นนี่กัน มีคนแนะให้เผาไฟด้วย เราเลยเอามันไปเผาไฟ (เจ๊งสิโด้ย) โง่มาก หัวจีละลายหลอมรวมกันเขียนไม่ได้อีกเลย ก็เลยเล่นแผนการส่ง จม. ไปขอจีเพ็นอีกรอบ ก็ได้มาอีกแต่ก็นะตอนนั้นเค้าบอกให้ใช้หมึกอะไรไม่รุ้ เขียนแล้วไม่เห็นได้เลย แถมเส้นแตกไปหมดเลยเลยไม่คิดจะใช้ g-pen อีกเลยแล้ววันเวลาก็ผ่านไปจนรุ้จักกะเพื่อนคนนึงที่อยู่กลุ่ม kaze(ตื่นเต้นเลยตอนนั้น ม.3 คาเซ่ดังมากๆ)เค้ารุ้จักกับน้ำแข็งแล้ว น้ำแข็งบอกว่าจะวาดการ์ตูนต้องใช้กระดาษ 180 แกรมสิ (โอ...งมโข่งใช้ A4ง่อยๆอยู่ตั้งนาน) หลังจากนั้นเลยวาดการ์ตูนได้แล้ว แต่แล้วเวลาก็ผ่านไป แม่บอกให้เราออกจากเซนโยซะ โนวว เพื่อนร่วมบ้าการ์ตูนของช้าน ตอนนั้นกลัวเตรียมอุดมมากเลยนะ คิดว่าเป็น รร. ที่มีแต่เด็กเรียนแน่ๆ
ชีวิตเปลี่ยนอีกครั้งหลังเข้าเตรียม
หลังจากเข้าเตรียมก็ได้รุ้ว่า ยิ่งคนไหนเรียนเก่งเท่าไหร่มันจะยิ่งบ้ามากเท่านั้น
ชีวิตเราไม่ได้เปลี่ยนเพราะเตรียมหรอก แต่เป็นเพราะเพื่อนเซนโยคนนึงมันบอกว่า มีเว็บบอร์ด pocket เค้าให้โพสรูปด้วย เราก็งงๆว่า ใครจะกล้าเซ้วโพสให้คนอื่นดูว่ะ (แต่เราก็โพสไปแล้ว 555) ตอนนั้นurl ยังเป็น อะไรประมาณ i am prite อยู่เลยทีแรกเข้าพอกเกตไม่ได้หรอก page not found จนวันนึงเกิดเข้าได้ขึ้นมาก็เลยพบกับ L L L L L สาวน้อยเต็มบอร์ดเลย นี่มันบอร์ดอาร้าย (สมัยนั้นpocket แบบว่า L กระจายใครไม่วาด L แทบจะไม่มีคนคอมเม้น) แถมมีคำว่า CG เข้ามาในชีวิตด้วยนะ โอว CG มันคืออาร้าย แล้วก็ไปถูกใจงานของ asuka111+ meisan เข้า โอวอ้า พระเจ้า 2 ตัวนี้มันทำยังงายเนี่ยงานออกมางดงามเยี่ยงนี้แล้วอัสตอนนั้นจะมี how to CG ในเว็บเราเลยตามเข้าไปอ่าน แล้วปริ้นออกมาเลย แล้วก็ทำตามเลย แล้วเราก็เลยทำ ซีจีได้ตั้งแต่นั้น รุปแรกที่เราทำซีจีเป็นรุปที่อัสวาดด้วยแอบเอามาทำ แต่ตอนหลังก็ส่งให้เจ้าตัวดู 55 ชั่งน่าอาย แต่ตอนนั้นอัสก็ชมๆมั้งถ้าจำไม่ผิด เป็นรุป ฮารุกะของ sister princessจำได้ว่าแอบเซิจ icq ของอัสด้วยชื่อเมลเลยนะ สมัยนั้นยังไม่มี msn แต่จะเล่น icq กัน แล้วแบบว่า ระรานมากเข้าไปทักอัสเฉยเลย แถมยังเป็นสโตกเก้อตามไปเว็บอัสทุกวัน พอไปเล่นบอร์ดโอเอะของอัสทุกวันเลยได้คุยกับเจ๊มุ่ยในบอร์ดโอเอะของอัส แล้ววันนึงก็โดนเพื่อนเรา AK ที่ชวนเข้าพอกเกตเนี่ยแหล่ะนัดบอกว่ามีคนในพอกเกตจะไป คิดว่าใครล่ะ
ไอ้คุณนุ่ม สมัยนั้นเรียก TO soft กาลเวลาผ่านเรียก ทีโอ ซักพักเป็น โต สุดท้ายเหลือแค่นุ่ม
นุ่มมันน่ากลัวมากเจอกันครั้งแรกมันเอาหมึกกับ จีเพ็นมาส่งให้เราวาดสดให้ดูเด๋วนั้น ไอ้นุ่ม ไซโคแต่เด็ก (ตอนนั้นเรา ม.4 เองนะ ไอ้คุณนุ่มยังเป็นเด็กหัวเกรียนหน้าสิวใส่แว่น 555 เผามันซะ) พอรุจักกะนุ่ม มีวันนึงนุ่มโทรมาบอกว่าจะนัดคนในพอกเกต ตอนนั้นได้เจอ ใครไม่รุ้จำได้แต่ เจอ อัส (มารุ้ทีหลังว่าอัสนึกว่าเราเป็นซูนากิตอนที่เจอกันครั้งแรกอ่ะ เลวมากอัส ปลาทองพอกะคุณก้อยเลย 555) พอรุ้จักอัสกะนุ่มแล้วก็คุยกันบ่อยมากทุกวันเลยมั้ง อัสเริ่มชวนเล่น irc เลยได้รุ้จักพวก mill niji พี่แป้งใครอีกไม่รุ้จำไม่ได้ แต่เราเล่นซักพักก็ไม่เล่นเพราะคนเยอะเกินไป แล้วก็จนวันนึงนุ่มก็โทรมาชวน
เข้า GREENICE มั้ยเป็นกลุ่มเพิ่งตั้ง โอยยตอนนั้นเราอยากมีกลุ่มมาตั้งนานแล้วตกลงอย่างไม่ลังเลใจ คนตั้งคือพี่เป้ หลังจากนั้นได้รุ้ว่าพี่เป้เป็นเพื่อนกับเจ๊มุ่ยเจ๊ต๊วยเลยได้รุ้ว่า เจ๊มุ่ยอยู่จุฬา ข้างๆเตรียมนี่เอง เวลานัดคุย GREENICE บางครั้งก็ไปนัดที่สถาปัตย์จุฬา เราเป็นเด็กเตรียมงี้ใส่ชุด นร. กดลิฟท์จุฬาขึ้นตึกเค้าไปเฉยเลยอ่ะ แล้วก็เล่นๆคุยๆ ตอนไปมีทกรีนไอส์ครั้งแรกๆนี่อะไรไม่รุ เหมือนติววาดรุป ส่งกระดาษให้เวียนกันไปวาดรุปไปเรื่อยๆเลยอ่ะ วาดเป็น 10 20 รุปเลย ได้รุ้จักคนเยอะมากเพราะ GREENICE เลยนะ แต่คนที่เราสนิทตอนนั้นเป็นเจ๊เป่า นุ่ม อัส เจ๊ต๊วย พี่เป้ เจ๊มุ่ย(เจ๊มุ่ยไม่อยู่กรีนไอส์แต่เจ๊มุ่ยบอกว่ามามีท GI บ่อยกว่า KK อีก เหอๆๆ) แล้วซักพัก วายะก็เข้ากลุ่มมา แรกๆเราไม่สนิทกะวายะนะ หึๆๆ
งาน KAZE last meeting
จริงๆงานนี้ไม่ใช่งานแรกที่เรามาเราไปคั้งแต่ คาเซ่ 2 แล้ว แต่งานนี้เป็นครั้งแรกที่เราคอส คอสได้นรกมาก เป็นคุไรจากศึกวิหาร พ่นหัวเป็นสีเทาด้วย ทรมานมากหลังจากนั้นกลัวสเปรย์พ่นหัวไปเลย แล้ว AK มันคอสเป็นเมด ส่วนGACKT มันคอสเป็นกะเทยแมดแฮทเต้อ ตอนงานนั้นทีมเราได้ที่1 ด้วย akขวัญใจหนุ่มแอลๆ แกคก็ขวัญใจสาว Y ส่วนเราก็เกาะเขาไป โฮ่ะๆๆ เพื่อนเรา 2 คนดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว วารสารเล่มแรกของ gi ก็ออกงานนี้แต่ตอนนั้นเราไม่ได้มีส่วนร่วมในเล่ม
งานน้ำชาของ vibulkij ครั้งที่ 4 ตอนนั้นเจอไอ้คุณคิระกับซูนะกิ แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้สนิทกับทั้งคู่แต่เพื่อนเราชื่อ G มันสนิทกับคิระมาก คิระอยู่คริมสัน(สมัยนั้นคริมสันก็ดัง) จนงานวิบูลกิจครั้งที่เท่าไหร่น้า เราอยู่ก็บอกว่าเราอยากทำโดจิน เราเลยชวนอัสกับพี่แป้ง มาวาดโดออริจินอลกัน ถึงกับย้ายที่นั่งในห้องเรียนจากหน้าสุดของห้องไปหลังๆเลย แล้วแบบว่าเพื่อนที่เตรียมช่วยเราเยอะมากๆอ่ะ ทั้งถมดำ ลบยางลบ ลงโทนยังมีเลย กรั่กๆ อุตสาหกรรมเด็กเตรียม ซึ้งประทับใจมาก ตอนนั้นไค คุโด้ ช่วยซีร่อกต้นฉบับเราด้วย แล้วเราก็ได้ทำการกระทำอันอุกอาจมากคือเรา ปั่นการ์ตูนบนสามล้อ =[]= เอาเป็นว่าโดออริของเราเล่มนั้น เกือบล่มไปหลายครั้งแต่เราฮึดขึ้นมาด้วยความรุ้สึกว่า เราเป็นคนชวนเราจะล่มไม่ได้ แล้ววันขายก็มาถึง
โดจินเล่มแรกของเราชื่อ TRIMIX งาน comic winter ครั้งที่1 ที่สะพานเหล็ก งานเล็กๆเอง เราทำโดจินเราไป 50 เล่มเท่านั้นแหล่ะ ตอนนั้นไม่รุ้จักบูธข้างๆซักกลุ่ม แล้วก็ขายหมดด้วย แต่ตอนนั้นสงสัยขายหมดด้วยฝีมืออัส(ตอนนั้นอัสโคตรดัง) ไม่เป็นไร ขายหมดเราก็ดีจัย(วะ)งานนั้นเราได้รุ้จัก พี่การันกับ คาโอริ เฮโร่ เราจำได้ว่าเราใช้งานไปรท์ (คนตั้ง pk) พับโดเราด้วยอ่ะ เหอๆ แล้วหลังจากนั้นก็งาน
vibulkij ครั้งที่ 3 มั้ง เรากะคนใน GI ออก 6100 doujin เป็นรวมออริจินอล 100 หน้า เป็นโดหนาที่สุดในตอนนั้นแล้วมั้ง แถมยังเป็นออริจินอลด้วย ตอนนั้นเราขอบูทกับวิบูลไม่ผ่านด้วยซ้ำแอบแค้นใจนะที่ ซุ้มดาวโหลดภาพมือถือได้มาตั้งบูธ แต่บูธเราไม่ผ่านเอาเหอะ ตอนนั้นเลวมาก เดินขาย เป็นครั้งแรกที่หมด 100 เล่ม โอว ไม่คิดว่าจะหมดเลยด้วยซ้ำ แล้วเล่มนี่แหล่ะที่ลง prince diaries การ์ตูนติงต๊องที่แค่ 10 หน้าจบแต่เสียงตอบรับดีมากเลย เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกกับเราว่า วาดต่อเถอะ เราดีใจมากๆ เราเลยวาดต่อ 555 แล้วก็งานสะพานเหล็กหวนกลับมาเป็นครั้งที่ 2 ตอนนั้นรุ้มั้ยว่าเราตั้งบูธข้างใคร 5555 บูธ greenice ขายโดเก่า 6100 เนี่ยแหล่ะลอต 2 (สรุปยอด 6100 คือ 150 เล่ม) เราตั้งบูธข้างคุณแฝดนะค๊า แต่ตอนนั้นไม่ได้สนิทกันเลย แถมเรายังโดนบูธคุณแฝดดูดเงินโคตรๆด้วยนะเหอๆ ตอนนั้นคุณแฝดออกโดแฮรี่เล่มแรก(ปต่รุ้สึกจะลอต2แล้ว) ตอนนั้นที่แฮรี่ออกมา 2 เล่มแล้ว ดังมากๆ แต่ก็ได้คุยๆกันนิดหน่อย
งานC&A ครั้งที่ 1 เราคอสเป็นครั้งที่ 2 ตอนนั้นเห็นกลุ่มโฮชินใหญ่มากๆ มารุ้ทีหลังว่าเป็นพวกหมีๆทั้งหลายนะกร๊า เหอๆๆงานนี้เราได้เงินเยอะมากเพราะเราชนะทั้งวาดรุปแล้วก็คอสเลย เหมาเงิน C&A ไป 9000 แน่ะ แล้วเราเลยได้ เทเบลทมาตั้งแต่ตอนนั้น graphire 2 อันแรก อันเดียว จนถึงทุกวันนี้
GWF ครั้งที่ 1 ตอนนั้นเรา ม.6 แล้วนะ งานมันตรงกับวันสมัครสอบ ent กลุ่มเราออก AM PM ในนั้นมี ปิ้นได ตอน 2 ด้วย งี่เง่าเหมือนเดิมแล้วตอนนั้น(ม.5)เราตั้งฝ่ายการ์ตูนขึ้นในชมรมศิลปะที่เตรียมเป็นประธานชมรมศิลปะด้วย 55 ใครเด็กเตรียมให้รุ้ด้วยนะว่าเราตั้งอ่ะ เลยออกโด RO รวมกะเด็กเตรียมมาด้วย (ตอนนี้เด็กเตรียมที่เราออกด้วยเค้ามีกลุ่มชื่อ Papyrus tree) โด RO เป็นการขายที่น่าตกใจที่สุดของเรา 5 นาที หมด เพราะตอนนั้นกระแส RO รุนแรงมากกกกกก ยัง free server อยู่แต่เราเล่นได้ห่วยบรม
BOOM ครั้งที่2 (จำไม่ได้ว่าก่อน C&A+GWF รึเปล่า) บูมจนป่านนี้ยังไม่เปิดทางให้โดจินเลย แย่ๆ 555 แต่ว่างานนี้เฟริธกับโรเจ้อดังมากแล้วเกิดอะไรขึ้นเราบ้าคลั่งขนาดนัดมีทอีโรคจิตแลกรุปโรเจ้อเฟริธ (ชังน่าอาย) แล้วเราเลยรุ้จักกับใครนะ 555 ทาโกะ+ คิคุ ทีแรกเราเรียกน้อง 14 ม้วน (เพราะคิคุถ่ายรูปงานบูมไป 14 ม้วนเยอะเว่อๆ) ตอนนั้นสนิทกับวายะตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รุแต่วายะนัดคนเหล่านี้ให้กร๊าก เผาวายะไปในตัวจนงาน c&a ครั้งที่ 2 บอกอของ comic Z มาชวนไปวาดลงหนังสือยังไม่ทันเส็ดหนังสือล่มซะก่อน 555 แล้วหมึกมันขอเข้ากลุ่มงานนี้ด้วย ช่วงนั้นเราเจอวายะกับทาโกะทุกอาทิตย์อ่ะมานั่งปั่นโดกัน สนุก+ความสุขมากๆเลยนะ เสียเงินให้ a&w เยอะมากๆ ไปแล้วต้องกิน วาฟเฟิ่ลให้ได้ทุกทีด้วย หมดตัวๆหน้ากลายเป็นวาฟเฟิ่ลแล้วหนูโอ้ยก็ไปเรียนต่อนอกในปีนั้นโอวกำลังสำคัญของ gi ส่วนโดที่ปั่นช่วงนั้นก็ได้ออกชื่อ ice burry ในงาน vbk ครั้งที่ 4 มั้ง ที่ชื่อ comicparty น่ะ งวดนี้เป็นปิ้นไดตอน3 เป็นครั้งแรกที่ขายหมด 150 เล่มในวันเดียว โอว ตอนนั้นดีจัยมากเลยนะจอร์จ
แล้วชีวิตก็รุ่งเรืองและถดถอยในเวลาเดียวกันหลังจากเข้ามหาลัย
ก่อนเข้ามหาลัยเราไปติว 7 วันที่ศิลปากร เพราะคุณแฝดชวนไปติว (ตอนนั้นเริ่มสนิทกับแฝด) ตอนติวคิดว่าเราเจอใคร
เจอพี่พีซ Kafka นะกร๊า ตอนนั้นเลยแอบเฮฮากะพี่พีซที่เป็นรุ่นพี่ศิลปากรในตอนติว 7 วัน แล้วรุ้จากพี่พีซว่า ซูนากิกับซูอยู่คณะเดียวกัน ซูนากิน่ะเราเคยเจอมานแล้วแต่ไม่สนิทตอนนั้น ส่วนซูน่ะ เราเคยเห็นงานมานานแล้วแต่ยังไงก็ไม่เจอตัวจริง แล้วก็เลยไปถามคุณซูว่า เออ ต้องใช้วิชาไรเอนท์บ้าง คำตอบคือ จำไม่ได้ (เครียด) แล้วเราก็ถามต่อว่า เออ แล้วมันเรียนเกี่ยวกับอะไรกร๊ะ คำตอบคือ ไม่รู้ (อ๊าคคคค คุณก้อยยยยยยยยยย ปลาทอง!!! =[]= เผาๆๆ ต้องเผาให้ราบ 555) แล้วเราก็เข้าศิลปากรมาได้
แล้วก็แยกแฝด 2 ตัวออกจากกันได้ แต่ก่อนต้องดูหน้าถึงจะแยกได้แต่พอเข้ามหาลัยฟังเสียงก็แยกได้ แต่ถ้าคุยเอ็มยังแยกไม่ได้เหมือนเดิม =v= ช่วงที่ยังรับน้องอยู่เป็นงาน บูมครั้งที่ 3 มั้ง เป็นปีที่ประกวด comic cosmoได้มันส์ที่สุดแล้ว หน้าม้ากันสุดๆ เพื่อนๆไปกันเอง แข่งกันเอง แล้วคนได้รางวัลก็คนกันเองหมดเลย กรรมการคงแบบว่าอีพวกนี้เล่นเส้นรึเปล่า ช่วงนั้นวาดเรื่อง butterfly cage ไปด้วย และก็เป็นครั้งแรกที่ส่ง สนพ. ไปส่งกับบงกชได้รุ้ว่า ที่ตั้งบงกชไกลมาก แต่หรูโคตรตึกหินอ่อน พี่บีที่พูดคะขาในหน้าเล่มของการ์ตูนบงกชเป็น ผู้ชาย!!! แล้วยังหล่อด้วย!! แต่มีแฟนแล้ว!! กร๊ากกก =[]=
เวลาก็ผ่านไปจนวันหนึ่งก็โดนคุณแฝด+มิ้น ชวนจัด comic market โอว ตื่นเต้นเร้าจายช่วงนั้นเรยได้รู้จักหลายๆคนเพิ่ม อย่างนุ้ยกับคุณแยมก็เพิ่งมาสนิทกันช่วงนี้เป็นงานหนักที่สุดตั้งแต่เคยร่วมงานการ์ตูนเลย เดินทางบ่อยมากใช้เงินเป็นว่าเล่น แถมยังออกใบปลิวด้วยนะ จำได้ว่าวันที่สปอนเซอร์โทรมาบอกมิ้นว่า เค้าตกลงให้เงินแล้วนี่ แต่ละคนคิดไปถึงวันงานแล้ว..เพ้อฝันมากๆ อยากจัดสุดๆ ไม่มีกะใจเรียนเลย ชั้นจะจัดงานอย่างเดียว 555 พอคิดรุปแบบและสถานที่ลงตัวตอนนั้นเป็นคนรับจองบูธร่วมด้วยช่วยกัน แล้วแบบว่า โอว..สุดๆ จริงๆ เป็นความทรงจำที่ลืมไม่ลงพอๆกะตอนออกโดเล่มแรกเลย ถึงจะมีปัญหาหลายอย่าง ถึงเราอาจจะไม่ได้แสดงออก แต่เราประทับใจมากเลยนะ เป็นครั้งแรกที่มีบูธเยอะขนาดนี้เรียกว่าเป็นงานของโดจินมากๆเลยเพราะตอนนั้นสิ่งที่บูมคือคอสเพลย์ (แล้ววายะก็เกิดจุดเปลี่ยนในชีวิตตอนนั้นเราพูดเล่นๆว่าแกอาจจะพลิกวิกฤตเป็นโอกาสได้ไปญี่ปุ่น แล้ววายะก็ได้ไปญุ่นจริงๆ อิจฉา = []= ) ก่อน คอมิคเกตเป็นช่วงที่อารมณ์ขึ้นได้สูงสุด และ ลงมาต่ำได้เป็นที่สุดในเวลาเดียวกัน เพราะโดนคนสบประมาททีเดียวพร้อมๆกัน หลายๆสิบคนแต่คนที่ทำคงไม่รุ้ตัวหรอกว่าได้สบประมาทเราไปแล้ว (จนเราไปพูดในโดจินๆว่าเรารุ้สึกเฟลถึงกับ ฟุบหน้าลงกับโต๊ะ หมดกำลังใจวาดรุปแล้วคิดว่าเราวาดไปทำไมกัน วาดไปมีคนอยากได้ด้วยเรอะ อะไรแบบนี้เลยหล่ะจนถึงกับน้ำตาไหล) แต่ว่าก็ได้ชีวประวัติของฟูจิโกะฟูจิโอะช่วยชีวิต เนื้อหาจะเป็นความลำบากของพวกเค้า แถมยังตายคาโต๊ะขณะวาดการ์ตูนด้วย สุดยอดแห่งความซึ้งใจ เราอ่านทีไกร้องให้ (อยากตายแบบนี้บ้างมันคงให้ความรุ้สึกเหมือนนักรบได้ตายในสนามรบ =[]= )
แล้ววันงาน comic market เรามางานแต่เช้าช่วยกันแบ่งโต๊ะแล้วก็ทำอะไรหลายๆอย่าง แต่ที่จำได้คือเราเป็นคนเปิดประตูงาน เราจำได้ว่า พี่สาวมิ้นพูดจากบนเวทีว่า พร้อมรึยัง "พร้อม!!!" (เขียนแล้วตื่นเต้นจัง) แล้วเราเป็นคนเปิดประตุงานพร้อมกะอุ้ม ตอนนั้นมิ้นก็ยืนแถวนั้น พอเปิดแล้วก็เจอคนทะลักเข้ามาอ่ะ เป็นอะไรที่ !!!!!!00000000!!!!!! มากเรากระโดดตบกะมิ้นกะอุ้มมันหน้าประตูเนี่ยแหล่ะ ดีใจมากเลย งานนี้ผ่านไปแบบเบลอๆ เพราะรุ้สึกเหมือนจบเร็วมาก แต่เป็นครั้งแรกที่เราขายหมด 200 เล่มในวันเดียว doujin doujin น่ะ ส่วนปิ้นไดทำไป 100 เล่มก็หมดอย่างเร็ว(ประมาณ ชม.กว่าๆ) เรานึกว่าจะไม่มีคนซื้อแล้ว มีคนซื้อด้วยดีใจมากเลย T[]T เพราะเป็นรวมเล่มเอางานน่าอายสมัยโบราณมารวมกันเหอๆ ปิ้นไดไปลอยเต่งอยู่ในใบปลิวงานคอมิคเกตด้วย น่าอ๊ายยยยยยย
หลังงานบอกอของ CX ก็มาชวนไปวาด แต่ไม่ทันได้วาดอีกแล้ว CX ก็ล่มซะก่อน
พอซักพัก อยู่ดีๆ พวกคาวะเรยืกะหมึกก็บอกว่าจะมาเรียนติวดรอวอิ้งกับเรา หลังจากติว3 คนนี้เราเลยได้สนิทกะพวกหมีขึ้นมา โอ้ว NBbear ทั้งหลาย ทำให้บ้าบอไปกะการคอส ตอนนี้ยังไม่หาย กรั่กๆๆๆ
งาน c&a ครั้งที่ 3 เราไปขายลอต 2 ของ gi project กับ ปิ้นไดรวมเล่มเนี่ยแหล่ะ สรุปยอดคือgi pro270 ปิ้นได 200 เล่ม) เป็นงานที่เราหวนกลับมาคอสหลังจากไม่ได้คอสมานานนนนน คอสเป็นโซระฮาโลวีน โอ้วว แอบอายมากมาย คาวะก็เฟวสุดๆ แต่ก็ขำๆดีนะ แล้วงานนี้ได้เจอกับคุณคอนโดะที่เป็นคนจัดงาน doujin festival ที่กำลังจะถึง อืมก็เลยเป็นครั้งแรกที่คุยกะคนญี่ปุ่น แต่ช่วงแรกยังไม่ได้ติดต่อเท่าไหร่ แถมงานที่ให้วาดค่อนข้างลำบากใจก็เลยคิดหนัก แต่เงินดี๊ดีนะกร๊า โอยโดนล่อด้วยเงินตรา =[]=
ก่อนงานวิบูลมีช่วงตกต่ำอยุ่ช่วงนึงที่รุ้สึกเหมือนเพื่อนห่างหาย กร๊าก วิกเศร้า
งาน vbk ครั้งที่ 5 ออกโดไฟนอล 7 ขุดจากสมัยไหนมาวาดก็ไม่รุ้ ได้ออกอิลลัสสีที่พี่ชุนชวนเล่มแรกเลย โอ้วว มีแต่งานคนเก่งรวมกันงานเราเลยเหี่ยวเลย แล้วใบปลิวโดเฟสที่เราวาดก็ได้ออกงานนี้ด้วย สีแอบดรอปโฮ่ะๆๆ เป็นครั้งแรกที่พิมพ์โดในโรงพิมพ์ด้วยแหล่ะ โอวมันยอดเยี่ยมไปเลยค่ะจอร์จ แต่ว่ายังเหลือบานอยู่เลยเพราะดันทำไปโคตรเยอะอ่ะ ฮ่ะๆๆ เหลือ 80 จาก 300 โดนขโมยไปอีก1 เหอๆ ติดต่อซื้อมาได้นะก๊ะ (แอบใช้เป็นพิ้นที่โฆษณาซะเรย) งานนี้ได้เจอพี่เจนด้วย โอวหนูตามงานพี่มานาน อืมแล้วก็ได้ทำอะไรที่ไม่ได้ทำมานานแล้ว นั่นคือแลกสมุดเสกตวาดรุปกะเพื่อน โอย เหนื่อยแต่ก็สนุกดี
----------------------------------------------------------------------------------------

สถานการณ์ปัจจุบัน ตอนนี้กำลังจะต้องวาดการ์ดและวาดโดRO ส่ง future gamerแต่ตอนนี้ดันอยากวาดออริส่ง seed แทนโด RO ได้มั้ยเนี่ย 5555 อยากวาดปกโคเรี่ยนเลิฟอ่ะ 55555 กำลังบ้าคลั่ง
ดูไป ความทรงจำเกี่ยวกับการ์ตูนของเราจะเกิดขึ้นพร้อมๆกับงานการ์ตุนทั้งนั้นเลยนะ ไม่ค่อยได้ยุ่งกับ สนพ. เท่าไหร่ แถมพอยุ่งกะอะไรทีนึงมันชอบเจ๊งก่อนทุกทีเลย อืม...อย่าเพิ่งเจ๊งตอนเรากำลังจะทำได้มั้ยเนี่ย อ๊าคค รึเราจะเป็นตัวซวยที่จะทำที่ไหนมันเจ๊งทุกราย กร๊าก ระวังดีๆนะคะ
รุ้สึกเหมือนว่าบางทีอาจจะเล่าเรื่องตกหล่นคิดออกแล้วจะมาเล่าเพิ่มแล้วกัน (ยาวมากๆ)